تیتر خبرها
خانه / بخش 5) جنگ تحمیلی / 5)7) مقالات / 5)7)1) دزفول شهر مقاومت / سالروز اولین حمله موشکی صدام به دزفول

سالروز اولین حمله موشکی صدام به دزفول

شهر دزفول اين روزها تبديل به يك پادگان نظامي شده است حمله توپ خانه هاي دور برد دشمن از ابتداي جنگ تا به امروز مرتب و بي وقفه ادامه دارد صداي آژير مرتب از راديوي شهر شنيده ميشود .

مردم راه فرار از توپخانه ها را رفتن به شوادانها مي دانند و شوادانها به يكديگر متصل شده اند تا در صورت مسدود شدن شوادان بتوانند از طريق شوادان همسايه خارج شوند.

اما اين اتمام كار نيست هنوز دوروز از حمله هواپيماهاي غول پيكر ميگ نگذشته است و مردم شهر هنوز از وحشت اين غولهاي آهني آرام نگرفته اند كه نا گهان صداي مهيبي به مانند زلزله تمام شهر را در خود مي لرزاند مردم وحشت زده به سمت محل انفجار مي روند …

آري امروز 19 مهر ماه است روزيست كه مردم دزفول بايد با واژه اي تلخ به نام موشك آشنا شوند .موشك راه فرار و گريزي ندارد و ديگر شوادان هم چاره ساز نيست و هر جا كه اصابت مي كند محله اي را به خاك و خون مي كشد .

اما موشك آن چيزي نيست كه بتواند مردم دزفول را از شهر و ديارشان بيرون براند چرا كه مردم اين شهر به رهبر و هدفشان ايمان دارند و پايداري را سر لوحه كار خويش قرار داده اند

آنقدر ديگر حجم موشك بارانها زياد شده بود كه مردم موشكهارا از روي صداي آنها تشخيص ميدادند . موشک 3 متری یک نوع صدا داشت موشک 6 یا 12 متری صدای دیگری داشت.

زماني كه موشك باران شدت مي گرفت مردم به شهركهاي اطراف دزفول پناه مي بردند و با آرام شدن اوضاع دوباره بر مي گشتند ساختن خانه ها زير موشك باران شايد يك كار غير منطقي بود ولي همين باعث ميشد تا نوعي اميد در دلشان زنده شود مثلا” خانه ما پس از اينكه يك بار مورد اصابت موشك قرار گرفت دوباره تصميم به ساخت آن گرفته شد ولي يك روز قبل از اسباب كشي از شهرك به سمت خانه نو موشك دوباره آن خانه را به تلي از خاك تبديل كرد و بي شك اين خواست خدا بود كه با وجود اين حجم سنگين آتش تلفات بسيار كمتر از آن چيزي بود كه بايد باشد.

اما ايستادگي مردم در اين شهر تنها پايان كار نبود .مردم شهر زن و مرد بسيج شده بودند و براي تامين مايحتاج جبهه تلاش مي كردند و جوانان دزفول با تشكيل دادن تيپ 7 ولي عصر(عج)كه بعدها به يك لشكر تبديل شد حماسه هاي بزرگي را خلق كردند

ارتش بعث عراق به سركردگی صدام خون آشام درطول هشت سال دفاع مقدس، 176 موشك غول پیكرفراگ 7 واسكاد به شهردزفول شلیك كرد. هواپیماهای دشمن 489 بمب و راكت برسرمردم بی دفاع شهر فروریختند. آتشبارهای عراق باشلیك 5821 گلوله توپ نقاط مختلف شهررا ویران ساخت.

 

در این شهرستان حدود 19 هزار و پانصد واحد مسكونی، تجاری، آموزشی و مذهبی بین 20 -100 درصد ویران وبه تلی از خاك مبدل شد. اما با این همه جنایت وخوی وحشیگری، مردم مومن ومقاوم دزفول با تقدیم 2600 شهید ، 4000 جانباز، 452 آزاده سرافرازو147 مفقودوجاویدالاثر حماسه مقاومت و پایداری را در تاریخ درخشان انقلاب اسلامی ایران جاودان ساخت.

وشايد بتوان دزفول را شهري ناميد كه هيچ شهري در جهان به اندازه آن معني جنگ را درك نكرده باشد اما آنچه مردم اين شهر را از زمان جنگ وتا به امروز ناراحت كرد اين بود كه مسئولين زماني شعار (مو.شك جواب موشك)مردم دزفول را عملي كردند كه موشك روانه تهران شد

مردم دزفول در اين سالها صدام را موجودي مي دانند كه جلوه گر سيماي شيطان است و لعنت خدا را هميشه نصيب اين موجود مي كنند و به راستي خداوند خواست تا پايان صدام درس عبرتي باشد براي ديگر ظالمان ومرهمي باشد بر دل ستمديد گان وچه ذلتي از اين بالاتر بود كه يك ديكتاتور در كشور خودش وبه دست مردم خودش به دار آويخته شود .

گر چه امروز بيش از بيست سال از پايان جنگ گذشته است ولي هنوز هم ميبينيم در اين شهر جانبازاني را كه در اثر وخيمتر شدن اوضاعشان به شهادت مي رسند وموج گرفتگان ناشي از موشك بارانهاي دزفول را كه هر روز وضعيت آنها بدتر مي شود و هیچ نهادی از آنها حمایت نمی کند

بي شك آنچه باعث شد تا دزفول دوباده آبادتر از ديروز ساخته شود اراده مردم وعشق و علاقه آنها به شهرشان بود و امروز هم مردم دزفول هيچ توقعي از هيچ مسئولي ندارندچرا كه آنها با خداي خويش معامله كرده اند و اميد به آن دارند تا هدفي را كه براي آن جنگيدند و صبر و استقامت كردند روزي تحقق پيدا كند و دست آوردهاي اين نظام به دست افرادي تازه به دوران رسيده نابود نگردد وديگر شاهد آن نباشيم كه دلسوزان اين نظام هر روز كنار زده شوند

 

درباره ی سید محمد هاشم پوریزدانپرست

دانشجویان مسلمان پیرو خط امام تسخیر لانه جاسوسی

مطلب پیشنهادی

شهید محمد رضا زاده علی شهیدی از دزفول

شهیدمحمدرضا زاده علی شهیدی از دزفول: «انگار دارم خفه می‌شوم، باید هر چه زودتر به آزادی برسم»

تقدیم به شهدای والامقام شهرک شهید منتظری دزفول بویژه  شهیدمحمدرضا زاده علی یک بار در …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *