تیتر خبرها
خانه / بخش 6) آمریکا و نظام سلطه / چه کسی فرمانروای امریکاست

چه کسی فرمانروای امریکاست

این متن، ترجمه ملخص مقاله ای است که توسط محققین مجله Vanguard National در امریکا، ویرجینیای غربی تهیه شده و در17 مارس 1998 از شبکه اینترنت گرفته شده است.

امروزه در جهان قدرتی بزرگ تر از چند نفری که کنترل اخبار رسانه های عمومی امریکا را در دست دارند وجود ندارد. قدرت آن ها به درون هر خانه ای در امریکامی رسد. آن ها قدرتی دارند که توانایی شکل دادن و قالب گیری اندیشه و ذوق هرشهروند، اعم از پیر و جوان، غنی و فقیر، ساده یا باهوش را دارد. رسانه های جمعی تصور ما از جهان را شکل داده و بر طرز تفکر ما از این تصورات تاثیرمی گذارند. اساسا آن چه را که ما درباره وقایع خارج از دایره آشنایی باهمسایگی مان می دانیم یا فکر می کنیم، از طریق روزنامه ها، هفته نامه ها، مجلات،رادیو و تلویزیون به ما می رسد.

روشی که در پوشش خبرها به کار می رود، اقلامی که مورد تاکید قرار می گیرد،واژگان منتخب گزارش گر، تن صدا، واژه گزینی رئوس اخبار، انتخاب اشکال و تصاویرو نظایر آن تاثیر عمیقی بر شیوه تعبیر و تفسیر ما از آن چه می بینیم ومی شنویم از خود به جا می گذارد.

در رابطه با قالب گیری افکار امریکایی ها، به عنوان نمونه می توان رفتار وشیوه عمل رسانه ها را در رابطه با اخبار خاورمیانه مورد ملاحظه قرار داد. برخی از ویراستاران و یا مفسران این رسانه ها به شکل برده واری در ابراز عقایدشان از اسرائیل طرفداری می کنند در حالی که دیگران تقریبا بی طرف به نظر می آیند.

در این جا کسی جرات ندارد که ابراز عقیده نماید که حکومت امریکا در منازعه اعراب و اسرائیل از طرف ناحق پشتیبانی می نماید. مثال دیگر رفتار رسانه هادرباره مسائل نژادی امریکاست. برخی از مفسرین به نظر می رسد که در ارائه گزارش اخبار مربوط به نزاع نژادی بی غرض هستند، در حالی که عده دیگری به طوراحساساتی هوادار آن هستند. همه رسانه های کنترل شده شامل تلویزیون، رادیو،روزنامه ها، مجلات، کتاب ها، تصاویر متحرک، جملگی با یک صدا صحبت می کنند و هریک دیگری را تقویت می نمایند و علی رغم تفاوت در ظاهر آن ها، تفاوت عقیده واقعی وجود ندارد. آنها منابع و سرچشمه حقایق جایگزین و یا افکار و آراءقابل دسترس برای توده های عظیم مردمی که ممکن است برای شکل دادن به عقایدشان در مقایسه با اربابان این گونه رسانه ها اجازه یابند را در اختیار ندارند.

هر زمانی که فردی به مشاهده تلویزیون عمومی یا محلی که یا از طریق کابل ها یادیش آنتن ها و یا از طریق ایستگاه ها، پخش می شود می پردازد یا زمانی که فردی به تماشای فیلم یا صحنه ای در تئاتر و یا خانه مشغول می شود و یا این که به رادیوو موسیقی ضبط شده گوش می دهد و یا روزنامه، کتاب، مجله مطالعه می نماید به احتمال زیاد اطلاعات یا سرگرمی های آن، به وسیله کمپانی های بزرگ رسانه ای تولیدشده یا پخش می گردد.

بزرگ ترین رسانه از این دست، شرکت والت دیسنی است که رئیس آن میخائیل ایسنر (Michael Eisner) می باشد که یک نفر کلیمی و یهودی است. امپراطوری والت دیسنی شامل چندین کمپانی تولید تلویزیونی است (تلویزیون والت دیسنی، تلویزیون تاچ استون (Touchstone) ، تلویزیون بوئنا ویستا (Buend Vista) )، هم چنین شبکه کابلی آن 14 میلیون مشترک داشته و دو شرکت تولید ویدیویی را نیز در بر دارد.

همین طور در زمینه فیلم، گروه تصویری والت دیسنی که به وسیله جوروت (Joe Roth) که یک یهودی ست سرپرستی می شود شامل بخش های تصویری «تاچ استون »،هالیوود و کاروان می باشد. والت دیسنی علاوه بر آن سالیانه بیش از یک میلیارددلار فروش کالاهایی نظیر کتاب، لباس، اسباب بازی بچه ها را دارد.

سیستم کابلی A B C توسط یک نفر یهودی سرپرستی و اداره می شود. این شرکت هم چنین کنترل شبکه تلویزیونی لایف تایم (Lifetime) و شبکه کابلی هنرهاو سرگرمی را نیز به عهده دارد. شبکه رادیویی A B C نیز شامل 11 ایستگاه AM و ده ایستگاه FM و بیش از 3400 واحد وابسته می باشد. A B C هم چنین هفت روزنامه وموسسات انتشاراتی دیگر را در اختیار دارد.

یکی از رسانه های بین المللی است که رئیس هیات مدیره آن جرالد. ام. لوین (Gerald.M.Levin) است که یک یهودی است. موسیقی وارنر که بزرگ ترین کمپانی ضبط جهان می باشد به وسیله دانی گلد برگ اداره می شود که او نیز یهودی است. تایم وارنر علاوه بر شبکه کابلی و موسیقی به شکل وسیعی در زمینه تولید فیلم و انتشارات فعالیت می نماید. بخش انتشارات وارنربزرگ ترین ناشر مجله ای در کشور است که سردبیر آن نورمن پیرلستاین (Norman Pearlstine) که یک نفر یهودی است می باشد.

جرالد. ام لوین، ممکن است به زودی به عنوان مرد شماره یک بانفوذ در رسانه هادرآید، اگر قرار داد پیش بینی شده وی با سیستم سخن پراکنی ترنر (Turner)

کامل شود، ترنر همان کسی است که بخت یارش بود و توانست یک شبکه موفقیت آمیزخبری تلویزیون کابلی را بسازد که همان CNN است. ترنر تعدادی از یهودی ها رابرای موقعیت های کلیدی اجرایی در شبکه تلویزیونی CNN به استخدام درآورد. واگر طرح ها و برنامه های لوین تحقق یابد او کارفرمای ترنر خواهد بود و با این حساب شبکه خبری تحت کنترل کامل یهودیان درخواهد آمد.

که به وسیله سامنر رداستون (Sumner Redastone) سرپرستی می شودسومین رکت بزرگ رسانه ای در کشور است که درآمد سالیانه آن بیش از 10 میلیارددلار می باشد. این موسسه که تولید کننده و توزیع کننده برنامه های تلویزیونی برای سه شبکه بزرگ است، دارای 12 ایستگاه تلویزیونی و 12 ایستگاه رادیویی است. این موسسه فیلم هایی با تصاویر بهتر و برتر تولید می کند و سرپرست آن یک یهودی به نام شری لانزنیگ (SherryLansing) است.

این موسسه هم چنین شامل بخش انتشارات است که موسسات Hall Prentice و Pocket Books وSchuster Simonand واحدهای تابعه آن را تشکیل می دهند. ویاکم هم چنین در کار توزیع ویدیویی، سخن پراکنی ماهواره ای و بازی های ویدیویی فعالیت می نماید و برنامه های کابلی را تولید و در برنامه Show time از طریق شبکه های تلویزیونی نظیر MTV ، نیکلو دئون و غیره پخش می کند که بینندگان جوان آن رو به افزایش هستند. شبکهMTV شبکه ای است که برنامه های ویدیویی ترکیبی نژادی «راک و رپ » را به درون 210 میلیون خانه در 71 کشور جهان پمپ کرده و تاثیرفرهنگی زیادی به ویژه بر جوان ها و نوجوان ها از خود به جا می گذارد.

امروزه قدرت مندترین و برجسته ترین رسانه ها در دست یهودیان قرار دارد . با وجود این، ما درباره سایر کمپانی های رسانه ای بزرگ چه می دانیم؟ !

چهارمین رسانه این فهرست، شرکت خبری راپرت موردوخ (Rupert Murdoch) نام دارد که مالک شبکه تلویزیونی FOX قرن بیستم می باشد موردوخ خودش یهودی نیست، ولی پیتر چرنین (Petter chernin) که رئیس استودیوی فیلم موردوخ و نیز تولید تلویزیونی ماورای بحار آن است، یک یهودی است .

پنجمین رسانه، شرکت «سونی » ژاپنی است که شرکت فرعی آن; یعنی سونی امریکا را یک نفر یهودی به نام میخائیل شولهوف (Michael Schulhof) اداره می کند و «آلن جی لوین » که یهودی دیگری است سرپرستی بخش تصویری سونی را به عهده دارد .

بخش عمده ای از کمپانی های تولید فیلم سینمایی و تلویزیون، اگرچه شرکت های بزرگی نیستند، ولی یهودی ها آن را کنترل می کنند; برای مثال «سرگرمی جهان جدید» که متعلق به یک یهودی به نام رونالد پرلمان (RonaldPerelman) است هم چنین مدیریت شرکت سرگرمی جهان جدید براندون تارتیکف (Brandon Tartikoff) رئیس سابق برنامه سرگرمی – تفریحی در شبکه (NBC) یهودی است .

از بهترین کمپانی های رسانه ای کوچک و شناخته شده، می توان از Works Sk G Dream نام برد که در سال 1994م . تشکیل شد و سه نفر از مسئولان بخش های مختلف آن یهودی هستند . این شرکت رسانه ای که فیلم های سینمایی، پویانمایی » انیمیشن)، برنامه های تلویزیونی، موسیقی و جز این ها تولید می کند . به سرعت در حال گسترش است و احتمالا به سطح سه کمپانی بزرگ اولیه خواهد رسید .

دو مؤسسه و شرکت بزرگ تولید رسانه ای دیگر عبارت اند از (MCA) و «یونیورسال پیکچرز» (Universal Pichures) که به کمپانی سیگرام (Seagram) متعلق می باشد و رئیس این کمپانی ادگار برونفمن (Edgar Brofman) است که ریاست کنگره جهانی یهود را نیز به عهده دارد .

اینک به خوبی معلوم است که «یهودیان » کار تولید و توزیع صنعت فیلم را از آغاز صنعت سینما در دهه های آغازین قرن کنونی به عهده داشته اند و امروز نیز همین وضعیت را ادامه داده اند . این فیلم ها دقیقا به وسیله پنج کمپانی بزرگ تصویری، یعنی والت دیسنی، وارنر برادرز، سونی، پارامونت (ویاکام) و سیگرام تولید می شوند . در زمینه سخن پراکنی شبکه های تلویزیونی، سه شبکه , ABCNBC, CBS به عنوان سه شبکه بزرگ مشهورند . اینها با ترکیب امپراطوری های رسانه ای، بیش تر از این هویت مستقل ندارند، البته آن ها قبلا مستقل بودند ولی هر یک از آن ها به وسیله یک یهودی از ابتدای تاسیس کنترل می شد: مثلا A B C به وسیله لئوناردگلدن سان (CBS, Leonard Goldenson) در آغاز به وسیله ویلیام پالی (William Paley) و بعد از آن به وسیله لارنس تیش (Laurence Tisch) و بالاخره NBC ابتدا دیوید سرنوف (David Sarnoff) و سپس به کوشش پسرش رابرت (Robert) کنترل می شد .

برای دوره های متوالی و در چندین دهه، این شبکه ها، از بالا تا پایین به وسیله یهودیان کادربندی می شد و جوهره یهودی بودن شبکه تلویزیونی حتی در زمانی که این شبکه ها توسط شرکت های بزرگ تر جذب می شدند، تغییر نمی کرد . بنابراین، حضور یهودیان در اخبار تلویزیونی به طور مشخص باقی می ماند . همان طور که ذکر شد ABC بخشی از کمپانی «والت دیسنی » است و در این شبکه کادر تولید کننده برنامه های خبری آن همگی یهودی هستند (مانند ویکتور . اس . نئوفلد، باب ریک بلوم، و ریک کاپلان) .

شبکه CBS نیز اخیرا توسط شرکت الکتریکی وستینگهاوس خریداری شد، ولی با وجود این، رئیس آن; یعنی اریک اوبر (Ericober) که یک یهودی است، هم چنان در سمت خود باقی مانده است .

در شبکه ABC که در حال حاضر به شرکت جنرال الکتریک متعلق است، ریاست بخش خبری آن به عهده یک یهودی به نام آندرولک (Andrew Lack) است .

رسانه های چاپی:

بعد از شبکه های خبری تلویزیونی، روزنامه ها مؤثرترین وسیله اطلاعاتی در امریکا هستند به طوری که روزانه حدود شصت میلیون آن فروش رفته و به احتمال خیلی زیاد مورد مطالعه قرار می گیرند . این میلیون ها روزنامه را 1500 نشریه منتشر می کنند . از بین این تعداد نشریه در واقع حدود 25 درصد مالکیت مستقل دارند، ولی بقیه به زنجیره های چند روزنامه ای متعلق هستند و فقط حدود یک صد مورد از کل آن ها بیش از یک صد هزار تیراژ دارند .

در پنجاه شهر امریکا معمولا بیش از یک روزنامه منتشر می شود که غالبا رقابت بین آن ها واقعی نیست; مثلا در زمینه چاپ های صبح و عصر روزنامه تحت یک مالکیت . مثال هایی از این دست را می توان به شرح زیر بیان کرد . در آلاباما و هانتسویل صبح ها روزنامه نیوز (News) و عصرها روزنامه تایمز (TIMES) منتشر می شود یا در بیرمنگام و آلاباما، صبح ها «پست هرالد» و عصرها «نیوز» ، در موبایل و آلاباما صبح ها رجیستر (Register) و عصرها پرس (Press) ، در اسپرینگ فیلد و ماساچوست، صبح ها «یونیون » (Union) و عصرها «نیوز» ، در سیراکیوز و نیویورک صبح ها «پست استاندارد» و عصرها هرالد – جورنال; منتشر می گردند . جالب این که همه این ها در مالکیت

برادران یهودی «نیوهاوس » قرار دارد که از طریق انتشارات ادونس (Advance) که کمپانی سرمایه گذاری آن هاست، عمل می شود . نیوهاوس (Newhouse) یا کمپانی مزبور 26 روزنامه را در اختیار دارد که برخی بسیار بزرگند; نظیر Plain, Dealer Cleveland و – Ledger, The New Star و ; – Picayune Neworleans Time علاوه بر این بزرگ ترین و گسترده ترین شرکت تجاری نشر کتاب یا Random House و هم چنین شعبات فرعی آن متعلق به یهودی است . شبکه سخن پراکنی Newhouse شامل دوازده ایستگاه خبری تلویزیونی و 87 سیستم تلویزیونی کابلی که برخی از آن گسترده ترین شبکه کابلی کشور هستند و هم چنین ویژه نامه یک شنبه های Parade با تیراژ بیش از 22 میلیون در هفته، و نیز بیش از دو دوجین (24) مجله اصلی شامل New yorker vogue Mademoiselle Glamour, Self, Gentlemens quarterly, Brides, Vanity Fair, House and Garden همه در مالکیت گروه Nast Conde هستند . این امپراطوری بزرگ رسانه ای به وسیله آخرین ساموئل نیوزهاوس یهودی که یک روسی مهاجر بود، تاسیس شد . وقتی او در سال 1979م . و در 84 سالگی درگذشت، میراثی در حدود 3/1 میلیارد دلار برای پسرانش ساموئل و دونالد به جای گذاشت و اکنون ارزش خالص انتشارات Advance نیز به بیش از هشت میلیارد دلار بالغ شده است .

از آغاز قرن کنونی; یعنی موقعی که قدرت بازرگانی یهودیان در امریکا به عنوان یک نیروی مسلط اقتصادی مطرح شد، تعداد روزنامه های امریکا به طور تدریجی و پیوسته افزایش یافت در حالی که آن ها در دست یهودیان قرار داشتند . در مقابل تعداد روزنامه های رقیب و غیر یهودی پیوسته کاهش می یافت که علت اصلی این رویداد را می توان در سیاست تبلیغی، تجاری، بازرگانان یهودی جست و جو کرد که برای آگهی های خود از روزنامه های با مالکیت یهودی استفاده می کردند .

حتی آن گروه از روزنامه هایی که تحت مالکیت و مدیریت غیر یهودیان قرار داشتند نیز به درآمد حاصل از آگهی های یهودیان وابستگی داشتند بر همین اساس سیاست های خبری و سرمقاله های روزنامه تحت فشار علاقه ها و عدم علاقه های یهودیان قرار می گرفت .

پاسدار اسلام :: خرداد 1377، شماره 198

درباره ی مدیریت

مطلب پیشنهادی

ارزيابى رابطه اقتصادى با امريكا

چكيده اين مقاله با ارزيابى رابطه اقتصادى با امريكا، به منافع و ضررهاى هر يك …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *