چهارشنبه , ۲۷ دی ۱۳۹۶
قالب وردپرس درنا توس

شكنجه گاه ابوغريب رسواگر مدعيان حقوق بشر

مصاحبه فارس با يك زنداني ابوغريب

عكس‌هاي شكنجه‌گري ابوغريب نفرت نسبت به اشغالگران را شديدتر مي‌كرد

خبرگزاري فارس: يكي از قربانيان جنايات آمريكا در عراق مي‌گويد: نيروهاي آمريكايي نتوانستند با انتشار عكس‌هايي از به صليب كشيده شدن و مورد شوك الكتريكي قرار گرفتن ما زندانيان در زندان ابوغريب عراقي‌ها را از مقاومت در برابر اشغالگري بازدارند .

به گزارش فارس، “ابوغريب ” نام زنداني است در 32 كيلومتري غرب بغداد. اين زندان ابتدا به دليل جنايات صدام حسين ديكتاتور معدوم عراق و رژيم بعث در شكنجه و اعدام مخالفان بخصوص شيعيان، به شهرتي بين‌‌المللي رسيد .
در سال 2004 ميلادي و پس از اشغال عراق توسط اشغالگران آمريكايي، انتشار تصاوير و مقالاتي از شكنجه و آزار زندانيان عراقي توسط نظاميان آمريكايي در زندان ابوغريب، اين زندان را مورد توجه و انتقادات فراواني از سوي مجامع بين‌المللي قرار‌ داد.
علي قيسي ” از زندانيان معروف «ابوغريب» در گفتگو با خبرنگار بين‌الملل خبرگزاري فارس به بيان خاطرات چند ماهه خود از دوران سخت اسارت در اين زندان مخوف پرداخته است.
عكس‌هاي شكنجه او به عمد از سوي اشغالگران منتشر شد، و وي در آن عكس‌ها به صورت برهنه به صليب كشيده شده بود… وي اكنون رياست انجمن (حمايت قربانيان زندانيان اشغالگران آمريكايي در عراق را برعهده دارد.

براي سوال اول، درباره فعاليت‌هايتان بگوئيد، آقاي علي قيسي كيست؟

من اكنون مؤسس و رئيس انجمن قربانيان زندان‌هاي اشغالگران آمريكايي در عراق هستم، در طي مدت حضورمان در زندان ابوغريب (با همبندان) قرار گذاشتيم كه اگر به لطف خدا سالم از اسارت رها شديم، انجمني براي پيگيري امور بازداشت‌شدگان تاسيس كنيم و تمام هتك حرمت‌ها و شكنجه‌هايي را كه در قبال اسرا مي‌شود پيگيري و رصد كنيم؛ پس از آزادي، در تاريخ 4/4/2004 توانستيم موافقت رسمي (مجوز رسمي) انجمن را نيز كسب كنيم و تاكنون به فعاليت بپردازيم فعاليت انجمن شامل تمام مناطق و طوائف عراق است و هيچ‌گونه تبعيض طائفه‌اي يا قومي در فعاليت‌هايمان نداريم.

*آمريكايي‌ها براي بازداشت مردم عراق دليل و مدرك نمي‌خواستند

درباره زمان و چگونگي دستگيري توسط نيروهاي آمريكايي برايمان بگوئيد؟

يك فرد عراقي براي اينكه از سوي اشغالگران آمريكايي بازداشت شود نياز به دليل و مدرك ندارد، از زمان اشغال عراق در 2003 براي تمام مردم عراق هر لحظه اين امكان وجود دارد كه با دليل يا بدون دليل از سوي اشغالگران آمريكايي و نيروهاي متحد آن‌ها بازداشت شوند.

شما به طور مشخص چگونه بازداشت شديد؟

من در سال 2003 و در آغاز اشغال عراق براي انجام كارم، در حال رفتن به سوي مسجد در منطقه عامريه بودم، كه نيروهاي آمريكايي در آن منطقه و اطراف مسجد و خيابان‌هاي منتهي به مسجد كمين گذاشته بودند كه مرا بازداشت كرده و به يكي از پايگاه‌هاي نظامي آمريكايي نزديك به مسجد منطقه عامريه منتقل كردند و در روز دوم مرا به زندان ابوغريب بردند.

وقتي براي اولين بار در طول زندگي‌تان وارد زندان شديد چگونه احساسي داشتيد؟

اگر انسان در اثر خطا يا جنايتي در شهر و سرزمين خود بازداشت شده، امري طبيعي و عادي است، اما اگر از سوي نيروهاي مهاجم و اشغالگر به صورت غيرقانوني آن هم در زماني كه سازمان ملل هنوز اشغال عراق را به رسميت نشناخته است، بازداشت شود، حقيقتا بسيار ناراحت‌كننده و وحشتناك است، پس از انتقال به ابوغريب، دوران شكنجه كه براي چندين ماه تداوم يافت شروع شد، دوراني كه شامل اجراي شديدترين انواع شكنجه و تحقير به روي زندانيان بود.

* آمريكايي‌ها قصد اهانت و تحقير بازداشتي‌ها و نه بازجويي از آنها را داشتند

از شما چطور بازجوئي مي‌كردند؟

جلسه اول بازجوئي بيشتر شامل تحقير و اهانت و بازجويي همراه هتك حرمت بود. در واقع قصد آن‌ها تا آن حد كه اهانت به انسان بود بازجوئي نبود، آن‌ها در آغاز دوران بازداشت (اسارت) با برهنه كردن زنداني و يا دست زدن به نقاط حساس بدن به بهانه جستجو و بازجوئي، قصد اهانت و تحقير زنداني را داشتند.

زندگي روزمره در ابوغريب چگونه سپري مي‌شد؟

پس از آزادي از زندان و تشكيل انجمن (حمايت از زندانيان) و اطلاع يافتن از قوانين و عهدنامه‌هاي مربوط به زندانيان، ديديم كه اشغالگران هيچكدام از آن‌ها را رعايت نمي‌كردند، آنها زندانيان را از خوابيدن منع مي‌كردند، به آن‌ها غذا نمي دادند (گرسنگي مي‌دادند)، به صورت ‌جمعي آن‌ها را شكنجه مي‌كردند، آنها انواع شكنجه‌ها را در مورد زندانيان اجرا مي‌كردند، در واقع در آنجا يك عمليات برنامه‌ريزي شده شكنجه جريان داشت، شكنجه‌ها حالت فردي، استثناء يا نتيجه‌ كار يك زندانبان نبود، بلكه كاملا برنامه‌ريزي شده بود.
در اين اواخر كنگره امريكا از يك گزارش پرده برداشت كه درباره تربيت افرادي خاصي براي شكنجه دادن در اين زندان‌ها بود و آنچه كه ما را متحير كرد اين بود كه بازجويان ما وابسته به شركت‌هاي امنيتي بودند كه با بازجوياني كه از نقاط مختلف دنيا استخدام شده بودند قرارداد بسته بودند؛ اين بازجويان افرادي وحشي و قسي‌القلب بودند كه بر ما انواع شكنجه‌ها و آزارهاي و اهانت‌هاي جنسي و جسمي اجرا كردند.

* عكس‌هاي منتشر شده از زندانيان نفرت و نه ترس را در نيروهاي مقاومت در برابر اشغالگري ايجاد كرده بود

داستان آن عكس‌هاي خارج شده (منتشر شده) از زندان ابوغريب كه در آن‌ها شما به صورت مصلوب و معلق بوديد چه بود؟

آن چه ما را واقعا ناراحت و متعجب كرد اين بود كه هر سرباز، بازجو و هر نيروي امنيتي كه در زندان بود،‌ يك دوربين همراه خود داشت و در شرايط مختلف چه در حال بازداشت و شكنجه و غير از آن از ما عكس مي‌گرفتند. آن‌ها از اين عكس‌ها احتمالا براي تهديد استفاده مي‌كردند به اين صورت كه تهديد مي‌كردند كه آن عكس‌ها را در بين مردم منتشر خواهند كرد، در همان حال نيز عكس‌هايي از افراد مشخصي و مشهور را منتشر كنند تا جلوي شكل‌گيري و ادامه فعاليت نيروهاي مخالف اشغال گرفته شود و آن‌ها را بترسانند (كه چنين سرنوشتي خواهند داشت)، اما اين كار اثر معكوس گذاشت و در نتيجه آشكار شدن نيت‌هاي حقيقي و قصد نيروهاي اشغالگر ابزاري براي مقاومت در برابر اشغالگري و ايجاد يك موج نفرت و فشار شديد شد.

براي آگاهي خوانندگان، چه كسي آن عكس مشهور منتشر شده را از شما گرفت كه شما در حالت برهنه و به صورت به صليب كشيده شده و معلق بر روي يك در زندان بوديد؟
اين يكي از عكس‌هايي است كه از من گرفته شده و منتشر شده است. من در چند عكس منتشر شده ديگر هم بودم و من تنها موردي كه اين وضع براي او پيش آمده بود نيستم، در آن با تعداد زيادي از ديگر برادران بوديم كه آن‌ها را براي اعتراف تهديد به شوك الكتريكي مي‌كردند، و درحالي كه ما را بر صندوق فلزي قرار مي‌دادند شوك الكتريكي مي‌دادند.

اين شكنجه چند بار بر روي شما اجرا شد؟
من به شخصه 5 بار با شوك الكتريكي شكنجه شدم و من تنها فردي نبودم كه اين شكنجه را ديدم، بدترين شكنجه‌هايي كه ما ديديم، شامل آزار و اذيت جسمي و روحي، بازداشت خانواده‌هايمان و دادن گرسنگي و محروميت از غذا، و اجبار به گوش دادن به موسيقي…. براي روزهاي متوالي بود؛ آهنگ «بابيلون» يك گروه موسيقي خارجي بيش از همه استفاده مي‌شد.

آيا در اين شرايط (تحت اين شكنجه‌ها) نيز از شما عكس مي‌گرفتند؟
بله، آن جا بازجويان زني بودند كه در طي شكنجه حاضر مي‌شدند، بعضي از آن‌ها را به نام صابرين، انجيلا و قرينر صدا مي‌كردند.

* بيش از 250 شكايت عليه شركت‌هاي امنيتي همكار آمريكا اقامه كرده‌ايم

در خصوص پيگيري (تحت تعقيب قراردادن) شكنجه‌گران چه اقداماتي كرده‌ايد؟
پس از تشكيل انجمن اقدام به ثبت (جمع‌آوري اسناد و مدارك) اين ماجراها و جنايت‌هاي مرتكب شده عليه زندانيان و هتك حرمت‌هاي ضبط شده (تصاوير و فيلم‌هاي منتشر شده) كرديم و تاكنون توانسته‌ايم در آمريكا 250 شكايت عليه شركت‌هاي امنيتي همكار آمريكا اقامه كنيم و از برنامه‌هاي ما ايجاد مركزي براي آماده‌سازي جسمي و روحي زندانيان و ادغام آن‌ها در جامعه هستيم، زيرا شكنجه‌ها، تحقيرها و اهانت‌ها عليه زندانيان موجب آثار شديد (روحي و رواني) مي‌شود و آن‌ها را به افرادي سرخورده و ناتوان تبديل مي‌كند.

درباره ی مدیریت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *