تیتر خبرها

طبس – بازخوانی یک خاطره ماندگار – توفان شن در عملیات طبس، متجاوزان را با خود برد

بازخوانی یک خاطره ماندگار –  طوفان شن در عملیات طبس، متجاوزان را با خود برد

بازخوانی یک خاطره ماندگار -  توفان شن در عملیات طبس، متجاوزان را با خود برد
بازخوانی یک خاطره ماندگار - توفان شن در عملیات طبس، متجاوزان را با خود برد

شنبه, 05 اردیبهشت 1388 14:12

سرانجام کاخ سفید برای انجام برنامه‌اش در ایران مصمم شد. آمریکایی‌ها برنامه‌ای بلندپروازانه در ذهن داشتند. چیزی که اکنون پس از گذشت سال‌ها، شبیه یک رویای خام به نظر می‌رسد. طرحی شبیه همین بازی‌های کامپیوتری که در آن همیشه کماندوهای آمریکایی به موفقیت کامل می‌رسند!

این عملیات، شاخص‏ترین تصمیم آمریکا در مورد حمله به ایران و آزادی گروگان‏های آمریکایی بود. طرح نجات با نام «پنجه عقاب» از طرف کارتر بود که قرار بود در 4 اردیبهشت 59 (24 آوریل 1980) با استفاده از پیشرفته‏ترین امکانات نظامی این کشور و کمک‏های کشورهای عربی و همسایه طرفدار آمریکا و گروهی از کماندوهای آمریکایی و عناصر مخالف انقلاب اسلامی به مرحله اجرا درآید.

در راستای پیاده شدن دستور یاد شده، یک ماه پس از اشغال سفارت آمریکا، 90 نفر از کماندوهای آمریکایی، موسوم به «دلتا» به فرماندهی سرهنگ چارلی بکویث و سرگرد میدوز به ایالت «آریزونا»ی آمریکا که تقریبا شرایط کویری ایران را دارا بود و نیز در ساختمان‌هایی که شبیه سفارت آمریکا  در تهران ساخته شده بود، اعزام شدند تا آخرین مرحله تمرین و آموزش خود را در شرایط و موقعیت مشابه ایران بگذرانند. از سوی دیگر، گروه‏های ویژه سری که برای پشتیبانی و تدارک وسایل تکمیلی طرح در نظر گرفته شده بودند، مخفیانه وارد ایران شدند و با گروهک‏های ضدانقلاب تماس گرفتند. نظامیان آموزش دیده آمریکایی، در اواخر آذرماه 1358 عازم کشور مصر شدند و در پایگاهی در نزدیکی قاهره استقرار یافتند.

برژینسکی در مورد چگونگی انجام این عملیات می‏نویسد: «طرح عملیات که پس از هفته‏ها بررسی و تحلیل، تهیه شده بود، جمعا 2 روز (از 24 تا 26 آوریل 1980 برابر با 4 تا 6 اردیبهشت 1359) به طول می‏انجامید. در شب اول، 8 هلی‌کوپتر و 3 هواپیمای سی- 130 در عمق خاک ایران در وسط بیابان فرود می‏آمدند. هلی‌کوپترها پس از سوخت‏گیری، شبانه به نقطه‏ای در نزدیکی تهران پرواز می‏کردند و تمام روز را در انتظار فرا رسیدن شب در این نقطه توقف می‏کردند. حمله به سوی سفارت که محل نگاهداری گروگان‏ها بود، در شب دوم با وسایل نقلیه‏ای که قبلا تدارک شده بود، انجام می‏گرفت و یک گروه جداگانه هم برای نجات بروس لینکن، کاردار سفارت و ۲ نفر از همکارانش به محل وزارت خارجه ایران می‏رفتند. برنامه دقیقی برای ورود به ساختمان سفارت و آزاد ساختن گروگان‏ها پیش‏بینی شده بود و گروگان‏ها پس از رهایی و شاید به همراه چند اسیر از اشغال‌کنندگان سفارت به استادیومی (امجدیه) که در نزدیکی سفارت قرار داشت، منتقل می‏شدند و به وسیله هلی‌کوپتر به یک فرودگاه مجاور پرواز می‏کردند. قرار بود این فرودگاه شبانه به وسیله یک گروه کماندویی اشغال شود و گروگان‏ها و کماندوها با هواپیماهای مستقر در فرودگاه به پرواز در آیند. تمام مراحل عملیات در تاریکی شب پیش‏بینی شده بود و با تمرین‏های مکرر برای این عملیات، به وسیله گروه ورزیده‏ای که داوطلب انجام این ماموریت شده بودند، همه ما به نتیجه آن امیدوار بودیم».

اصل غافل‏گیری

آمریکایی‏ها به‌منظور رعایت اصل غافل‏گیری در عملیات نظامی، همچنان تظاهر به حل مسالمت‏آمیز مساله می‌کردند. برژینسکی و هامیلتون جردن در یادداشت‏های خویش متذکر می‏شوند که در روزهای پیش از آغاز عملیات نجات، مجددا باب مذاکره تازه‏ای را با ایرانی‏ها گشودند تا آنها را اغفال کنند و ایرانی‏ها احتمال ندهند که آمریکا قصد اجرای عملیات نظامی را دارد و همزمان به آمریکایی‏های مقیم ایران از راه‏های مختلفی توصیه می‏کردند که ایران را ترک کنند.

شرح ماجرا

سرانجام یک روز پس از این که یک گروه جاسوس از صلیب سرخ بین‏المللی در ملاقات با گروگان‏ها مشخص کرد که تمام گروگان‏ها در سفارت به سر می‏برند، کارتر در دفتر کارش، کلمه رمز «بروید» را که اعلام‌کننده آغاز حمله بود، صادر کرد.

عملیات در غروب روز پنجشنبه، 4 اردیبهشت 58 شروع شد و 6 فروند هواپیمای سی- 130 و 90 نفر از کماندوهای آمریکایی موسوم به نیروهای دلتا، از قاهره به ناو هواپیمابر نیمیتز در دریای عمان منتقل شدند.

طبق نقشه هواپیماها و هلی‌کوپترها باید در فرودگاه شماره یک واقع در صحرای طبس فرود آیند، سپس هلی‌کوپترها، کماندوها را به اطراف تهران منتقل کنند تا از آنجا با کامیون‌ها و خودروهایی که از قبل توسط عمال داخلی و نفوذی آمریکا آماده شده بود به اطراف ساختمان سفارت سابق آمریکا انتقال یابند.

پس از ورود به حریم ایران، یکی از هلی‌کوپترها در 120 کیلومتری شهر راور کرمان دچار نقص فنی شد و ناگزیر فرود آمد. سرنشینان این هلی‌کوپتر به هلی‌کوپتر دیگری منتقل شدند که پس از طی مسافتی دستگاه هیدرولیک این هلی‌کوپتر نیز از کار افتاد، اما توانست خود را به ناو هواپیمابر نیمیتز برساند.

در هر صورت، 6 فروند هواپیمای سی-۱۳۰ و 6 فروند هلی‌کوپتر در محل مورد نظر واقع در صحرای طبس در تاریکی شب فرود آمدند. یکی دیگر از هلی‌کوپترها در حال سوخت گیری برای اجرای مرحله بعدی عملیات، دچار نقص فنی شد. با از کار افتادن این هلی‌کوپتر، تمام برنامه‌های آمریکایی‌ها به هم خورد، زیرا با محاسباتی که انجام داده بودند، برای انجام مرحله بعدی عملیات حداقل به 6 فروند هلی‌کوپتر نیاز داشتند. موقعیت به ناو نیمیتز و از آنجا به کاخ سفید گزارش شد و از رئیس‌جمهور کسب تکلیف شد. کارتر دستور توقف عملیات و عقب‌نشینی را صادر کرد؛ اما آن هنگام که آمریکایی‌ها قصد بازگشت کردند، توفانی از شن برخاست، هواپیماها و هلی‌کوپترهای آمریکایی، در حال برخاستن از زمین دچار مشکل شدند. یک هواپیما و یک فروند هلی‌کوپتر با هم برخورد کردند و هر دو آتش گرفتند. در اثر حادثه، ۸ نفر از آمریکایی‌ها در آتش سوختند و بقیه پرنده‌های جنگی نیز از خاک ایران فرار کردند و اینچنین عملیات پنجه عقاب شکست خورد.

درباره ی سید محمد هاشم پوریزدانپرست

دانشجویان مسلمان پیرو خط امام تسخیر لانه جاسوسی

مطلب پیشنهادی

به بهانه سی چهارمین سالگرد شکست مفتضحانه آمریکا در کویر طبس ، خاطرات مرحوم حجت الاسلام و المسلمین، سید مصطفی رضوی حیدری فرمانده کمیته انقلاب اسلامی و آزاده و جانباز30% انقلاب، امام جمعه فقيد شهرستان فريمان و فرمانده کميته انقلاب اسلامي شهرستان طبس و اولین مسئولی که در سال 1359 در محل حادثه حضور یافت، از حمله نظامي آمريکا در کوير طبس

به بهانه سی چهارمین سالگرد شکست مفتضحانه آمریکا در کویر طبس ، خاطرات مرحوم حجت …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *