تیتر خبرها
خانه / بخش 2) لانه جاسوسی آمریکا در ایران / 2)9) خبر / طرح حمله نظامی آمریکا در مهرماه1359

طرح حمله نظامی آمریکا در مهرماه1359

دولت آمریکا پس از شکست کودتای نوژه، انجام یک حمله ی نظامی دیگر (پس از حمله ی طبس) به ایران را در دستور کار خود قرار داد. بنا بود که در این حمله ضمن آزادساختن گروگان ها، آمریکایی ها درس فراموش نشدنی ای به ایران بدهند.
یکی از روزنامه ها در این مورد نوشت:
«منابع موثق در کنگره آمریکا و ”جک اندرسون“ خبرنگار مشهور آمریکایی فاش کردند که دولت کارتر در تدارک عملیات نظامی جدید برای نجات گروگان های آمریکایی در تهران است. این عملیات که نام رمز ”جهش مثبت 80“ دارد؛ قرار است که در اواسط ماه اکتبر (اواخر مهرماه) و در فاصله ای کوتاه از زمان انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، انجام پذیرد.
جک اندرسون در مقاله ای که برای روز دوشنبه روزنامه ”واشنگتن پست“ آماده کرد، مطالبی را درباره ی طرح نظامی جدید کارتر فاش ساخته است. در خلاصه این مقاله که در شماره شنبه (دیروز) نشریه ”مادستوبی“ چاپ کالیفرنیا انتشار یافته است، نوشته است که نظامیان طرحی برای حمله گسترده و قوی نظامی علیه ایران برای کارتر تهیه دیده اند.
اندرسون می نویسد که این عملیات ظاهراً برای نجات گروگان ها تنظیم شده اما در واقع برای تلافی شکست نظامی آمریکا در طبس و کسب حیثیت برای کارتر است. وی اضافه کرد این عملیات قرار است چند هفته قبل از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا انجام شود و به این ترتیب کارتر که تاکنون از موقعیت بدی در انتخابات برخوردار است، می تواند از جنجال تبلیغاتی حاصل از موفقیت حمله نظامی، برای پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری استفاده کند… مقامات رسمی وزارت دفاع آمریکا ضمن آنکه پذیرفته اند عملیاتی تحت نام رمز ”جهش مثبت 80“ وجود دارد، گفته اند این عملیات که تمرین هایش از دهم آوریل الی ششم ژوئن بود، تنها به منظور تمرین صورت گرفته است تا قابلیت همکاری نیروهای نظامی امریکا سنجیده شود.» (1)
”آنتونی فرانسیس بویل“ نیز در مقاله ای تحت عنوان ”سیاست خارجی آمریکا در قبال جنگ ایران و عراق“ با اشاره به موضوع فوق می گوید: گزارش مبسوط جک اندرسون مبنی بر اینکه دولت کارتر به گونه ای جدی تهاجم به ایران را به منظور اشغال چاه های نفت در پاییز 1980 به عنوان آخرین راه حل در تقویت احتمالی انتخاب مجدد خود مورد بررسی قرار داده بود، قابل قبول می نماید. این موضوع با افزایش قابل توجه نیروهای نظامی آمریکا مستقر در اقیانوس هند و خلیج فارس، مطابقت داشت… بعد از افشاگری اندرسون، دولت اتحاد جماهیر شوروی نسبت به عکس العمل متقابل خود به منظور دفع هر گونه تهاجم آمریکا به ایران، هشدار داد. (2)
روزنامه ”واشنگتن تایمز“ نیز در مقاله ای که در نوامبر1991 به چاپ رساند نوشت:
مقامات عالی رتبه آمریکایی فاش ساختند پس از شکست حمله نظامی به طبس، آمریکا آماده شده بود تا با چند هزار نیرو، صدها هواپیمای جنگنده و نفربر، به ایران حمله نماید. به گفته ژنرال بازنشسته نیروی هوایی ”ریچارد سیکورد“ که معاونت فرماندهی دومین نیروی ضربتی نجات را برعهده داشت، واحدهای نیروهای زمینی، هوایی و دریایی آمریکا برای حمله به ایران و اجرای عملیات در اکتبر1980 (مهر1359) آماده شده بودند و برای این تهاجم لحظه شماری می کردند.
”سیکورد“ می افزاید: اگر واحدهای جاسوسی- اطلاعاتی ما توانسته بودند محل دقیق گروگان ها را بیابند، حمله قطعاً انجام می گرفت؛ لیکن گروگان ها پس از حمله نظامی به طبس از محل قبلی خود در سفارت منتقل شدند. بنا به گفته منابع و مقامات مطلع، طراحی برای حمله دوم، روز بعد از شکست طرح طبس آغاز شد و بر اساس آن قرار بود چند هزار نفر نیرو، همراه با چندصد هواپیمای جنگی و نفربر، به ایران حمله نموده و اراضی و تأسیسات ایران را اشغال نمایند. این مقامات چنین اقداماتی را بخشی از طرح نجات گروگان ها خوانده اند.
”سیکورد“ می گوید: سازمان ”سیا“ سه محل را در اطراف تهران به عنوان اماکن احتمالی نگاهداری گروگان ها مشخص نموده بود ولی بعد از اینکه اطلاعات، ناکافی و غیر دقیق اعلام شد، از اعزام نیروها خودداری نمودیم.
”برژینسکی“ مشاور امنیت ملی کارتر نیز با اشاره به اینکه طرح تشکیل نیروی اشغال نظامی در بیست و پنجم آوریل 1980( یعنی بلافاصله پس از اعلام شکست حمله طبس) ارایه گردید، اعتراف می نماید که برخلاف حمله اول به طبس که بسیار دقیق و یک حمله ی ضربتی بود، طرح دوم نمایش عظیمی از قدرت نظامی بود و هدف آن بود که مشت محکمی به چانه ایرانی ها بزنیم. (3)
اما نهایتاً همان گونه که ”سیکورد“ اشاره کرد، این توطئه خباثت آمیز آمریکا به واسطه ی ابتکار عمل دانشجویان مسلمان پیرو خط امام که گروگان ها را به اماکن مختلفی منتقل کرده بودند، علی رغم میل کارتر و برژینسکی، عقیم ماند و برای چندمین بار به دولتمردان آمریکایی ثابت نمود که هم از جنبه ی عملیاتی و هم از جنبه روحی و روانی، توانایی مقابله با ملت مسلمان و انقلابی ایران را نداشته و طرح ها و اقدامات آنان یکی پس از دیگری با شکست مواجه می گردد.

پی نوشتها:

1- روزنامه کیهان. 26/5/1359.
2- آنتونی فرانسیس بویل. ”سیاست خارجی آمریکا در قبال جنگ ایران و عراق“، مترجم، حسین شریفی طراز کوهی. مجله سیاست دفاعی، شماره 15-16، تابستان و پاییز1375، ص98.
در این رابطه خوبست به خبری که خبرگزاری فرانسه از واشنگتن ارسال کرده نیز توجه شود:
”وزارت دفاع آمریکا اعلام کرد 1800تفنگدار دریایی آمریکا از سه هفته پیش در اقیانوس هند مستقر شده بودند به یک پایگاه آمریکا در نزدیکی سواحل ایران واقع در دریای عمان انتقال یافتند و بنا به گفته ژنرال ”پل کلی“، فرمانده این واحد نظامی، امکان دارد آمریکا یک واحد 900 نفره دیگر را در مدت کمتر از چهل و هشت ساعت در منطقه به کار گیرد.»
رک. به: روزنامه کیهان، 29/5/1359.
3- تلکس خبرگزاری جمهوری اسلامی، 18/8/1370.

درباره ی مدیریت

مطلب پیشنهادی

چرا قرارداد 1975 مرزی الجزایر میان عراق و ایران ، متزلزل شد؟

  چرا قرارداد 1975   مرزی  الجزایر میان عراق و ایران ، متزلزل شد؟ گر چه …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *